American Diabetes Association w Orlando

Autor: doc. dr hab. Barbara Mirkiewicz-Sieradzka

Kategoria: Okulistyka Artykuł opublikowano w CX News nr 3/33/2010

Od wielu już lat mam okazję uczestniczyć, w najbardziej prestiżowym na świecie, odbywającym się, co roku kongresie, American Diabetes Association. W tym roku 70th Scientific Sessions of American Diabetes Association odbył się na Florydzie w Orlando w dniach 25-29 czerwca. W przeciwieństwie do innych zjazdów diabetologicznych, na kongresie amerykańskim obowiązkowo poruszane są bardzo szeroko zagadnienia okulistyczne, w których przedstawiane są najnowsze wyniki badań etiopatogenezy i leczenia retinopatii cukrzycowej. W tym roku tematy dotyczące przewlekłych powikłań ocznych w przebiegu cukrzycy, prezentowano w sympozjum pt. „Complications of diabetes – what is unique about the retina?” (27.06.2010), sesji doniesień ustnych pt. „Ocular” (27.06.2010) oraz w dużej sesji posterowej pt. „Complications – ocular” (26.06.2010). Ponadto w wielu innych sesjach doniesień ustnych i posterowych poruszany był temat retinopatii cukrzycowej.

Podczas sympozjum omawiano temat procesu angiogenezy z uwzględnieniem sytuacji w siatkówce, która jest, w odróżnieniu od innych tkanek, jedyną w swoim rodzaju strukturą anatomiczną. Omówiono również aktualnie stosowane w leczeniu retinopatii preparaty anty-VEGF, takie jak pegaptanib, bevacizumab i ranibizumab. Bardzo interesujący był wykład na temat nabłonka barwnikowego siatkówki, o którym wiemy, że istnieje (mniej wiemy o budowie histologicznej i funkcji tej tkanki w warunkach fizjologicznych), a zwłaszcza w cukrzycy. W kolejnym wystąpieniu postawiono pytanie: czy retinopatia jest chorobą zapalną? Twierdząca odpowiedź wynika chociażby ze skuteczności takich terapii jak fotokoagulacja czy leczenie sterydami (triamcinolon).

W sesji doniesień ustnych poruszano głównie problem wpływu czynników genetycznych na rozwój retinopatii cukrzycowej. Ciekawe było również duże opracowanie kliniczne z Joslin Diabetes Center w Bostonie, w którym potwierdzono znaczenie dla progresji retinopatii takich czynników ryzyka jak czas trwania cukrzycy, hiperglikemia, podwyższone ciśnienie tętnicze i obecność zaburzeń lipidowych.

W dużej sesji plakatowej tematyka prac była zróżnicowana. Moją uwagę zwrócił plakat dotyczący leczenia cukrzycowego obrzęku plamki ruboksystauryną (inhibitor kinazy białkowej C). Jest to jedyny lek aplikowany doustnie w grupie aktualnie stosowanych leków w retinopatii cukrzycowej. Autorzy uzyskali bardzo korzystne wyniki u chorych z łagodną postacią cukrzycowego obrzęku plamki z równoczesnym objęciem dołeczka. Praktyczne dane przedstawili autorzy z Cardiff, którzy na podstawie własnej 3-letniej obserwacji stwierdzili, że rekomendowany dotychczas okres badania kontrolnego u osób bez retinopatii – 12 miesięcy – można wydłużyć, gdyż mniej niż 1% osób rozwija retinopatię w ciągu 3 lat. Interesujący był też plakat ze szczegółową analizą objawów ocznych jakie towarzyszą hipoglikemii. W stanach niedocukrzenia występowało zamazanie obrazu aż u 75% chorych.

Kongresowi towarzyszyła bardzo duża wystawa praktycznie wszystkich znanych na świecie firm farmaceutycznych i aparaturowych. Trzeba dodać, że pomimo postępu w terapii retinopatii nadal pierwszoplanowym leczeniem jest fotokoagulacja laserowa.



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Okulistyka:

Nawigowana terapia laserowa z zastosowaniem systemu Navilas® 577s

Navilas® jest cyfrowym systemem przeznaczonym do nawigowanej laseroterapii siatkówki w oparciu o obraz dna oka. Laser w połączeniu z funduskamerą obrazuje zmiany chorobowe w plamce i na obwodzie siatkówki w czasie rzeczywistym.

Laser nanosekundowy 2RT™ w terapii AMD. Nowe kryterium kwalifikacji

Od około 3 lat dostępny jest na polskim rynku medycznym nanosekundowy laser 532 nm, przeznaczony i zarejestrowany do terapii odmładzającej siatkówkę (retinal rejuvenation therapy; w skrócie 2RT™), u pacjentów ze średniozaawansowanymi stadiami zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (age related macular degenaeration – AMD). To pierwsza i jak dotąd jedyna metoda wykorzystywana do terapii schorzenia w tym stadium zaawansowania. Zabieg laserem 2RT™ to terapia, wokół której toczy się dyskusja co do jej skuteczności, a jednocześnie i przede wszystkim terapia, z którą wiązane są nadzieje na zahamowanie postępu AMD do stadiów zaawansowanych.

Fiksacja transskleralna soczewek wewnątrzgałkowych techniką Yamane (double-needle technique)

Każdy z mikrochirurgów operujących zaćmę spotyka się w codziennej praktyce z pacjentami wymagającymi wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej w sytuacji braku wsparcia tylnej torebki (pierwotnie lub wtórnie). Najczęściej stosowane techniki operacyjne wykorzystują soczewki mocowane do tęczówki przy pomocy klipsów, soczewki do podszycia do twardówki oraz coraz rzadziej stosowane soczewki przedniokomorowe. Wprowadzona przez Shin Yamane w 2017 roku metoda fiksacji soczewki przeztwardówkowo, wydaje się mieć przewagę nad wcześniej stosowanymi rozwiązaniami. Wykorzystuje ona niskotemperaturową diatermię do zabezpieczenia haptenów w obrębie tunelu twardówkowego. Wymienione wyżej, standardowe metody, mogą przyczyniać się do redukcji komórek śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powstawania obwodowych zrostów przedniokomorowych czy, jak w przypadku soczewek podszywanych, do mechanicznego uszkodzenia szwów i przemieszczenia soczewki do komory ciała szklistego. Dodatkową zaletą techniki Yamane jest łatwa dostępność soczewek wewnątrzgałkowych, ponieważ wykorzystuje ona standardowe soczewki trzyczęściowe, które są obecne na większości bloków operacyjnych.