Analiza zmian parametrów komory przedniej oka po fakoemulsyfikacji zaćmy

Autor: dr n. med. Kamilla Barchan-Kucia

Kategoria: Okulistyka Artykuł opublikowano w CX News nr 3/49/2014

Szanowni Państwo,
Dzięki uprzejmości dr n. med. Kamilli Barchan-Kuci mamy przyjemność przedstawić konspekt pracy doktorskiej pani doktor pod tytułem: „Analiza zmian parametrów komory przedniej oka po fakoemulsyfikacji zaćmy”, pisanej pod kierunkiem prof. dr hab. n. med. Tomasza Żarnowskiego. Autorka prowadziła badania zmiany głębokości komory przedniej po wszczepieniu wewnątrzgałkowych soczewek najpopularniejszych na polskim rynku. Badania te wykazały, że Aspira –aA niemieckiej marki Human Optics wyróżnia się od innych nie tylko wyjątkową jakością wykonania, ale również pozytywnym wpływem na wskaźniki biometry
czne gałki ocznej. Komentarz prof. dr hab. n. med. Tomasza Żarnowskiego wyjaśnia wagę podjętego tematu badań (przyp. red.).

Wykres
Cel pracy
Podstawowym celem pracy jest ocena zmian anatomicznych w części przedniej oka (głębokość komory przedniej ACD, kąta przesączania ACA) powstałych po zabiegu fakoemulsyfikacji zaćmy i wszczepieniu sztucznej soczewki IOL w odniesieniu do różnych typów wszczepionych soczewek. Kolejnym badanym aspektem jest analiza wpływu parametrów przedoperacyjnych oka (długość gałki ocznej AL, przedoperacyjna głębokość komory przedniej ACD0, grubość soczewki własnej LT, przedoperacyjny kąt przesączania ACA0) na wartość pooperacyjnej głębokości komory przedniej w ujęciu statystycznym. Korzystając z wyników badań własnych, autor zbuduje wstępne modele matematyczne, oparte na analizie regresji, pozwalające na podstawie danych przedoperacyjnych określić wartość komory przedniej po operacji (ACDpredict) wraz z oprogramowaniem komputerowym.

Materiał i metodyka badań
Randomizowaną grupę badaną stanowiło 231 pacjentów w wieku od 41 do 93 lat, w tym 90 mężczyzn i 141 kobiet, którzy byli operowani z powodu zaćmy w okresie od maja 2009 r. do kwietnia 2011 r. Struktura badanej grupy w odniesieniu do rodzaju wszczepionych soczewek i płci: AcrySof IQ (38 kobiet i 32 mężczyzn), AcrySof SA60AT (18 kobiet i 13 mężczyzn), C-flex 570 C (25 kobiet i 10 mężczyzn), Akreos AO (18 kobiet i 11 mężczyzn), Aspira -aA (21 kobiet i 11 mężczyzn). Podgrupy ze wszczepionymi soczewkami typu AcrySof Natural (6 kobiet i 5 mężczyzn) i AcrySof MA60AC (15 kobiet i 8 mężczyzn) z uwagi na małą liczbę pacjentów potraktowano pilotażowo.

Badania przeprowadzono dwukrotnie dla każdego z pacjentów. Pierwszy raz przed operacją zaćmy, drugi po upływie co najmniej trzech miesięcy po zabiegu. W ramach tych badań wykonano pomiary biometryczne, keratometryczne i ultradźwiękowe (UBM). W grupie badanej stosowano trzy formuły do wyznaczania mocy IOL: regresyjna formuła SRK/T, teoretyczna formuła Holladay’a I, teoretyczna formuła Hoffera. W celach weryfikacyjnych stosowano regresyjną formułę Olsena.

Wyniki
Z przeprowadzonych badań wynika, że głębokość komory przedniej (ACD1) po zabiegu wszczepienia sztucznej soczewki wzrosła. Wzrost ten, dla wartości średnich, w badanych grupach zawiera się w przedziale od 0.94±0.49mm (35.34%) do 1.50±0.45mm (59.96%). Również średnia zmiana kąta przesączania (ACA) jest dodatnia i zawiera się w przedziale od 4.15±5.33 stopnia (17.93%) do 7.98±6.16 stopnia co stanowi 37.01%. W przypadku zmiany głębokości komory przedniej u wszystkich badanych pacjentów (100%) nastąpił wzrost jej głębokości. Dla kąta przesączania u 17 pacjentów (na 175 badanych) stwierdzono niewielkie zmniejszenie się kąta. Stanowi to 9.7% wszystkich badanych.
Komentarz
Okazuje się, że istnieje znaczna rozbieżność pomiędzy poszczególnymi typami wszczepionych soczewek w uzyskanym efekcie pooperacyjnym. Największy przyrost komory przedniej ΔACD zanotowano dla soczewek Aspira -aA, średnio o 59.96%, a następne to AcrySof IQ (51.16%), C-flex 570 C (45.66%), AcrySof SA 60 AT (45.90), Akreos AO (77.40%) i AcrySof MA 60 SA (35.34%). Dla kąta przesączania ACA największy wzrost wystąpił dla soczewki AcrySof IQ (37,01%), a najmniejszy dla AcrySof SA60AT (17.93%).
 

 
Modelowanie i analiza statystyczna
Dla analiz statystycznych utworzono dwie randomizowane grupy. Jedna dotyczy wszystkich przebadanych przypadków (231 pacjentów) i służy do statystycznych analiz jednoparametrowych bez uwzględnienia rodzajów wszczepionych soczewek. Druga zawiera grupy o podobnej wielkości (ilość pacjentów w grupie) z cechą – rodzaj wszczepionej soczewki. Wykorzystano wiele testów stosowanych w statystyce medycznej. Badano rozkłady przyrostu komory przedniej (ΔACD), wartości głębokości komory przedniej przed operacją (ACD0), grubości soczewki własnej (LT), długości osiowej gałki ocznej (AL), wielkości kąta przesączania przed operacją (ACA). Przeprowadzone analizy porównawcze zmian w anatomii komory przedniej oka dla 5 różnych rodzajów (AcrySof IQ, AcrySof SA60AT, Akreos AO, Aspira -aA, C-flex 570 C) wszczepionych soczewek sztucznych wykazały, że nie ma prostych zależności między głębokością komory przedniej przed operacją (ACD0) i po operacji (ACD1) a rodzajem wszczepionej soczewki.

Wnioski
  1. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że w badanych grupach operacja fakoemulsyfikacji zaćmy prowadzi do przyrostu głębokości komory przedniej ΔACD (100% badanych przypadków) i zmiany wielkości kąta przesączania ΔACA.
  2. Zmiany powyższe (ich wielkość) są zdeterminowane fenotypem oka. W analizach wydzielono cztery typy badanych oczu.
  3. Stwierdzono, że w oczach z małą, przedoperacyjną głębokością komory przedniej ACD0, przyrost ΔACD jest większy niż dla oczu o dużej wartości ACD0.
  4. W oczach o małym ACD0 i większej grubości soczewki własnej LT stwierdzono, większy przyrost komory przedniej ΔACD niż w innych grupach.
  5. Oczy z głęboką komorą ACD0 w grupie z szerszym kątem przesączania ACA0, małą grubością soczewki LT i krótką gałką oczną AL, wykazują najmniejsze pooperacyjne zmiany ΔACD i ΔACA. Te wyniki zostały potwierdzone analizą statystyczną.
  6. Z analizy wpływu rodzaju wszczepionej soczewki na zmiany anatomiczne w komorze przedniej oka wynika, że soczewka Aspira -aA ustawia się głębiej i daje większy przyrost ΔACD.
  7. Modele matematyczne zaproponowane w niniejszej pracy opisują około 70% parametrów w komorze przedniej. Jest to za mało, aby dokonywać z ich użyciem oceny jakościowych zmian w warunkach klinicznych. Potrzebne są dalsze badania z uwzględnieniem nowych parametrów anatomicznych oka, aby zbudować model o większej dokładności.



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Okulistyka:

Nawigowana terapia laserowa z zastosowaniem systemu Navilas® 577s

Navilas® jest cyfrowym systemem przeznaczonym do nawigowanej laseroterapii siatkówki w oparciu o obraz dna oka. Laser w połączeniu z funduskamerą obrazuje zmiany chorobowe w plamce i na obwodzie siatkówki w czasie rzeczywistym.

Laser nanosekundowy 2RT™ w terapii AMD. Nowe kryterium kwalifikacji

Od około 3 lat dostępny jest na polskim rynku medycznym nanosekundowy laser 532 nm, przeznaczony i zarejestrowany do terapii odmładzającej siatkówkę (retinal rejuvenation therapy; w skrócie 2RT™), u pacjentów ze średniozaawansowanymi stadiami zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (age related macular degenaeration – AMD). To pierwsza i jak dotąd jedyna metoda wykorzystywana do terapii schorzenia w tym stadium zaawansowania. Zabieg laserem 2RT™ to terapia, wokół której toczy się dyskusja co do jej skuteczności, a jednocześnie i przede wszystkim terapia, z którą wiązane są nadzieje na zahamowanie postępu AMD do stadiów zaawansowanych.

Fiksacja transskleralna soczewek wewnątrzgałkowych techniką Yamane (double-needle technique)

Każdy z mikrochirurgów operujących zaćmę spotyka się w codziennej praktyce z pacjentami wymagającymi wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej w sytuacji braku wsparcia tylnej torebki (pierwotnie lub wtórnie). Najczęściej stosowane techniki operacyjne wykorzystują soczewki mocowane do tęczówki przy pomocy klipsów, soczewki do podszycia do twardówki oraz coraz rzadziej stosowane soczewki przedniokomorowe. Wprowadzona przez Shin Yamane w 2017 roku metoda fiksacji soczewki przeztwardówkowo, wydaje się mieć przewagę nad wcześniej stosowanymi rozwiązaniami. Wykorzystuje ona niskotemperaturową diatermię do zabezpieczenia haptenów w obrębie tunelu twardówkowego. Wymienione wyżej, standardowe metody, mogą przyczyniać się do redukcji komórek śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powstawania obwodowych zrostów przedniokomorowych czy, jak w przypadku soczewek podszywanych, do mechanicznego uszkodzenia szwów i przemieszczenia soczewki do komory ciała szklistego. Dodatkową zaletą techniki Yamane jest łatwa dostępność soczewek wewnątrzgałkowych, ponieważ wykorzystuje ona standardowe soczewki trzyczęściowe, które są obecne na większości bloków operacyjnych.