Łuszczyca zwyczajna dermoskopia w wybranych dermatozach

Autor: dr hab. n. med. Grażyna Kamińska-Winciorek

Kategoria: Dermatologia Artykuł opublikowano w CX News nr 3/49/2014

Łuszczyca zwyczajna (psoriasis vulgaris) cechuje się występowaniem charakterystycznego wzorca dermoskopowego. W ogniskach dominuje wzorzec naczyniowy, z obecnością licznych naczyń typu kropek, równomiernie rozmieszczonych w obrębie zmiany, z towarzyszącym złuszczaniem o charakterze białej łuski (ryc. 1). W wyprysku również pojawiają się naczynia typu kropek, ale są one rozmieszczone w skupiskach wybranych części ogniska oraz prawie zawsze towarzyszy im złuszczanie żółtawej łuski. W dermoskopowej diagnostyce różnicowej w porokeratozie, poza obszarem naczyń typu kropek wraz z nieregularnymi naczyniami linijnymi, stwierdza się obecną białawą szczelinę otaczającą całość obwodowo.
 
Ryc.1

W pojedynczych ogniskach łuszczycy plackowatej o nietypowym wyglądzie klinicznym pomocniczym objawem diagnostycznym w dermoskopii jest stwierdzenie obecności licznych, czerwonych kropek. Ponadto naczynia o charakterze czerwonych globul mogą mieć układ obrączkowaty. Stwierdzenie trzech cech dermoskopowych równocześnie, do których należy: homogenny wzorzec naczyniowy, liczne czerwone kropki zlokalizowane w obrębie charakterystycznego jasnoczerwonego tła dają 99% prawdopodobieństwo rozpoznania łuszczycy. Ta ważna wskazówka diagnostyczna dotyczy różnicowania pojedynczych ognisk łuszczycowych w kierunku śródnaskórkowego raka skóry (intaepidermal carcinoma), który charakteryzuje występowanie ogniskowo skupionych naczyń, obecność naczyń kłębuszkowatych oraz hiperkeratoza. Powierzchowną postać raka podstawnokomórkowego będzie cechowało występowanie mikronaczyń typu drzewkowatego, drobnych, cienkich teleangiektazji, brązowych kropek i ciałek w obrębie mleczno-różowego tła.

W dermoskopii płytek paznokciowych u chorych na łuszczycę zazwyczaj stwierdza się obecność dołeczkowatych wgłębień charakterystycznych dla paznokcia naparstkowatego oraz typowej rumieniowej granicy z żółtawym pasmem oddzielającym ją od obszaru onycholizy. Ponadto występują podłużne, podobne do drzazgi wybroczyny (ryc. 2).
 
ryc.2
 
Piśmiennictwo
  1. Moscarella E, Longo C, Zalaudek I, Argenziano G, Piana S, Lallas A. Dermoscopy and confocal microscopy clues in the diagnosis of psoriasis and porokeratosis. J Am Acad Dermatol. 2013; 69(5):e231-3.
  2. Lallas A, Apalla Z, Karteridou A, Lefaki I. Photoletter to the editor: Dermoscopy for discriminating between pityriasis rubra pilaris and psoriasis. J Dermatol Case Rep. 2013; 7(1):20-2.
  3. Lallas A, Apalla Z, Tzellos T, Lefaki I. Photoletter to the editor: Dermoscopy in clinically atypical psoriasis. J Dermatol Case Rep. 2012; 6(2):61-2.
  4. Lallas A, Kyrgidis A, Tzellos TG, Apalla Z, Karakyriou E, Karatolias A, Lefaki I, Sotiriou E, Ioannides D, Argenziano G, Zalaudek I. Accuracy of dermoscopic criteria for the diagnosis of psoriasis, dermatitis, lichen planus and pityriasis rosea. Br J Dermatol. 2012; 166(6):1198-205.
  5. Pan Y, Chamberlain AJ, Bailey M, Chong AH, Haskett M, Kelly JW. Dermatoscopy aids in the diagnosis of the solitary red scaly patch or plaque-features distinguishing superficial basal cell carcinoma, intraepidermal carcinoma, and psoriasis. J Am Acad Dermatol. 2008; 59(2): 268-74.
  6. Vázquez-López F, Zaballos P, Fueyo-Casado A, Sánchez-Martín J. A dermoscopy subpattern of plaque-type psoriasis: red globular rings. Arch Dermatol. 2007;143(12):1612.
  7. Vázquez-López F, Manjón-Haces JA, Maldonado-Seral C, Raya-Aguado C, Pérez-Oliva N, Marghoob AA. Dermoscopic features of plaque psoriasis and lichen planus: new observations. Dermatology. 2003;207(2):151-6.



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Dermatologia:

Nowa odsłona medicam 1000

Minęły dwa lata od premiery FotoFinder medicam 1000. Dziś mało kto wyobraża sobie codzienną praktykę dermatologiczną bez kamery wideodermatoskopowej z krystalicznie czystym obrazem. Niewątpliwie kamera medicam 1000 wyznaczyła najwyższy standard jakości, jednakże nadszedł czas na jej rewolucję.

Przyszłość sztucznej inteligencji w diagnostyce raka skóry

Wszyscy mówią o sztucznej inteligencji i choć dla wielu jest to wciąż abstrakcyjna koncepcja, w profilaktyce raka skóry stała się rzeczywistością. Oprogramowania eksperckie dostarczają wyniki oparte na AI (Artificial Intelligence), czyli tzw. sztucznej inteligencji, oferując dodatkowo szereg funkcji analitycznych.

Znaczenie refleksyjnej mikroskopii konfokalnej (RCM) in vivo w diagnostyce dermatologicznej

Refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo (ang. in vivo reflectance confocal microscopy, RCM), to nowoczesna, nieinwazyjna metoda diagnostyki obrazowej. Umożliwia ona wizualizację tkanek z dokładnością porównywalną do badania histologicznego w czasie rzeczywistym. W badaniu skóry możliwe jest zobrazowanie naskórka, warstwy brodawkowatej oraz górnej części warstwy siateczkowatej skóry właściwej, jak również przydatków skóry. Zdjęcia uzyskane metodą RCM, czyli tzw. przekroje optyczne tkanek, odpowiadają horyzontalnym przekrojom poszczególnych warstw skóry na określonej głębokości. Maksymalna głębokość obrazowania wynosi około 200-300 µm, co stanowi pewne ograniczenie w badaniu zmian nowotworowych, w bardziej zaawansowanych stadiach (guzy naciekające) lub zmian hiperkeratotycznych, w których zgrubienie naskórka uniemożliwia wgląd w głębsze warstwy.

Skin Cancer Unit- nowe podejście do diagnostyki i leczenia nowotworów skóry

Śledząc rozwój nauki oraz nowoczesnych technologii dotyczących diagnostyki i leczenia nowotworów skóry, naturalnym zjawiskiem jest tworzenie zespołów wielospecjalistycznych, które będą zajmować się kompleksowo tym wąskim, lecz wymagającym obszarem terapeutycznym. Zauważając potrzebę leczenia danego typu nowotworu w jednym ośrodku, począwszy od rozpoznania choroby, poprzez kompleksowe leczenie, a w ostateczności do objęcia pacjenta także opieką paliatywną, w Dolnośląskim Centrum Onkologii (DCO) powstał Skin Cancer Unit (SCU), oddział zajmujący się diagnostyką i leczeniem między innymi nowotworów skóry.