Marzenia ultrasonografisty okulistycznego

Autor: lek. Andrzej Dmitriew

Kategoria: Okulistyka Artykuł opublikowano w CX News nr 2/28/2009

Tagi:
Kilka lat pracy na ultrasonografach okulistycznych, szczególnie przy wykorzystaniu prezentacji B, daje niezłe wyobrażenie o istotnych parametrach urządzenia, które zapewniłoby osobie badającej pełny komfort pracy. Często, niestety, patrząc na nowe urządzenia na tym rynku mam wrażenie, że producenci zamiast skupić się na poprawie jakości obrazu, ergonomii sond, dostosowaniu formatów wyjść zewnętrznych do obecnie obowiązujących w świecie informatycznym, poprawiają… ergonomię i wygląd obudowy. A cóż istotnego powinien posiadać idealny ultrasonograf: wysoką rozdzielczość sygnału wyjściowego video, dużą szybkość akwizycji obrazów, możliwie zbliżoną do standardu filmowego – 25 klatek na sekundę– tak, by nie było widać „przeskoków” obrazu, możliwość łatwego i szybkiego zapisu zdjęć i sekwencji video oraz ich eksportu do typowych formatów, uniwersalne sondy – standaryzowaną A, typową 10 MHz B, sondę B o wyższej częstotliwości do dokładnej oceny odcinka przedniego, zbliżoną do jakości obrazu w UBM,420 KM oraz przyspieszenie 0-100 km/h poniżej 5s (chyba zapędziłem się…).Mimo, że uwielbiam nowości, to jednak z natury jestem chyba sceptykiem, bo trudno daję się przekonać do chwilowych „mód” panujących okresowo w tej dziedzinie (pełne przekonanie do biometrii optycznej,czy standaryzowanej prezentacji A nabrałem po kilku miesiącach pracy z tymi metodami). Z tego powodu promowany już od wielu miesięcy na świecie ultrasonograf firmy Ellex– Eye Cubed potraktowałem tylko jako jeden z wielu niezłych aparatów na rynku. Dlaczego się myliłem? Przekonałem się o tym dopiero po pierwszym dniu pracy.Szybkość akwizycji obrazu. Okazuje się, że obecnie można w ultrasonografii osiągnąć owe magiczne 25 klatek/s. O wartości tego parametru przekonać się można przede wszystkim podczas dynamicznej oceny ciała szklistego, zakresu PVD i ocenę relacji błony granicznej tylnej ciała szklistego z siatkówką. Mogę z pełnym przekonaniem powiedzieć, że wysokie częstotliwości odświeżania obrazu umożliwiają rzetelną, dynamiczną ocena ciała szklistego w prowadzeniu zapaleń błony naczyniowej i wnętrza gałki ocznej.Eksport danych. Chyba już prostszy być nie może. Zarówno eksport zdjęć, jak i sekwencji filmowych jest wyjątkowo prosty i możliwy bezpośrednio na typowe nośniki – pamięci USB i karty flash. Dla ośrodka akademickiego wyjątkowa cecha – przedstawienie zachowanych danych osobom szkolącym się nie wymaga żadnej dodatkowej aparatury. Intuicyjne oprogramowanie. Największą wadą aparatów dostępnych na rynku jest niepotrzebne skomplikowanie interfejsu. Szczególnie istotna cecha dla osób wykonujących badanie nierzadko czujemy się zagubieni w kilkunastu różnych menu. Jakość obrazowania odcinka przedniego przy użyciu sondy 20 MHz z immersją. Niezależnie od tego czy badanie wykonujemy przy użyciu lejka z PMMA, czy lateksowej rękawiczki, obraz jest przede wszystkim powtarzalny i wiarygodny. Ocena pozycji soczewki czy przyczyny uniesienia tęczówki nie jest z pewnością tak dokładna jak w UBM, ale klinicznie wystarczająca. A już niedługo premiera sondy 33 MHz…Biometria. Prosta, szybka i dokładna obróbka sygnału. Jestem zwolennikiem aparatów dedykowanych do biometrii i swojego zdania nie zmienię, ale ergonomia tego modułu jest z pewnością godna zauważenia. Należy zauważyć również dostępność formuły 4. generacji -Haigisa. Nie chciałbym jednak wywoływać przesadnej euforii. To nadal tylko ultrasonograf i od nas wyłącznie zależy czy różnicowanie odwarstwionej siatkówki z pogrubiałą błoną graniczną ciała szklistego i błonami proliferacyjnymi – najczęstszy problem osób szkolących się – nie będzie naszym problemem. Mimo to mam wrażenie, że dzięki wysokiej dynamice obrazu może być to nieco łatwiejsze. Natomiast z pewnością jest to najlepsze urządzenie dla ośrodka z ambicjami dydaktycznymi. Czas wyblakłych i pożółkłych zdjęć „ciekawych przypadków”prezentowanych podczas kursów wreszcie minie…



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Okulistyka:

Nawigowana terapia laserowa z zastosowaniem systemu Navilas® 577s

Navilas® jest cyfrowym systemem przeznaczonym do nawigowanej laseroterapii siatkówki w oparciu o obraz dna oka. Laser w połączeniu z funduskamerą obrazuje zmiany chorobowe w plamce i na obwodzie siatkówki w czasie rzeczywistym.

Laser nanosekundowy 2RT™ w terapii AMD. Nowe kryterium kwalifikacji

Od około 3 lat dostępny jest na polskim rynku medycznym nanosekundowy laser 532 nm, przeznaczony i zarejestrowany do terapii odmładzającej siatkówkę (retinal rejuvenation therapy; w skrócie 2RT™), u pacjentów ze średniozaawansowanymi stadiami zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (age related macular degenaeration – AMD). To pierwsza i jak dotąd jedyna metoda wykorzystywana do terapii schorzenia w tym stadium zaawansowania. Zabieg laserem 2RT™ to terapia, wokół której toczy się dyskusja co do jej skuteczności, a jednocześnie i przede wszystkim terapia, z którą wiązane są nadzieje na zahamowanie postępu AMD do stadiów zaawansowanych.

Fiksacja transskleralna soczewek wewnątrzgałkowych techniką Yamane (double-needle technique)

Każdy z mikrochirurgów operujących zaćmę spotyka się w codziennej praktyce z pacjentami wymagającymi wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej w sytuacji braku wsparcia tylnej torebki (pierwotnie lub wtórnie). Najczęściej stosowane techniki operacyjne wykorzystują soczewki mocowane do tęczówki przy pomocy klipsów, soczewki do podszycia do twardówki oraz coraz rzadziej stosowane soczewki przedniokomorowe. Wprowadzona przez Shin Yamane w 2017 roku metoda fiksacji soczewki przeztwardówkowo, wydaje się mieć przewagę nad wcześniej stosowanymi rozwiązaniami. Wykorzystuje ona niskotemperaturową diatermię do zabezpieczenia haptenów w obrębie tunelu twardówkowego. Wymienione wyżej, standardowe metody, mogą przyczyniać się do redukcji komórek śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powstawania obwodowych zrostów przedniokomorowych czy, jak w przypadku soczewek podszywanych, do mechanicznego uszkodzenia szwów i przemieszczenia soczewki do komory ciała szklistego. Dodatkową zaletą techniki Yamane jest łatwa dostępność soczewek wewnątrzgałkowych, ponieważ wykorzystuje ona standardowe soczewki trzyczęściowe, które są obecne na większości bloków operacyjnych.