Metoda Epi-LASIK w chirurgii refrakcyjnej

Autor: Maciej Lasota

Kategoria: Okulistyka Artykuł opublikowano w CX News nr 2/21/2007

Metoda Epi-LASIK zdobywa coraz większą popularność w laserowej chirurgii refrakcyjnej. Jest tak z kilku powodów:

Wdrożenie Epi-LASIKu wymaga zaopatrzenia się w separator nabłonka rogówki. Separator różni się konstrukcją mechaniczną od mikrokeratomu. Nie odcina grubego (ok. 140 mikrometrów) płatka rogówki, ale odseparowuje jedynie nabłonek wraz z blaszką podstawną.

Pomimo, że Epi-LASIK jest metodą stosunkowo młodą, już doczekał się swojej odmiany znanej jako ASA (Advanced Surface Ablation). Polega ona na nie przykładaniu odseparowanego nabłonka na powierzchnię po wykonanym zabiegu. Aby jednak miała ona sens i przewagę w porównaniu z innymi metodami powierzchniowymi (PRK, LASEK), separator musi zapewnić bardzo dobrą jakość powierzchni rogówki. A to nie jest łatwe.

Wygląd głowicy EpiVision Systemy do procedur Epi-LASIK są produkowane przez kilka firm. Na szczególną uwagę zasługuje EpiVision niemieckiej firmy Gebauer, która jest wiodącym producentem tego typu urządzeń.

Aplanator zastosowany w głowicy EpiVision zapewnia, że separacja nabłonka przebiega przy zachowaniu jednakowych warunków geometrycznych na całej powierzchni.

Separator MicronEdge™ używany w głowicy systemu EpiVision nie jest zwykłym ostrzem. Jest wystarczająco ostry, aby przeciąć nabłonek, ale jednocześnie na tyle łagodny i odpowiednio wyprofilowany, że ślizga się po błonie Bowmana nie uszkadzając jej. Posiada specjalne, niezwykle precyzyjnie ukształtowane krawędzie, dzięki którym występuje odpowiedni i stały w czasie zabiegu rozkład sił powodujący przewidywalne i bezpieczne oddzielenie nabłonka.

Rozkład sił uzyskiwany przy użyciu Aplanatora i Separatora MicronEdge™ w głowicy systemu EpiVision firmy Gebauer
Rozkład sił uzyskiwany przy użyciu Aplanatora i Separatora MicronEdge™ w głowicy systemu EpiVision firmy Gebauer

EpiVision jest łatwy w użyciu – nie wymaga łączenia elementów składowych (głowicy i pierścienia) w polu operacyjnym. Może być złożony i przetestowany wcześniej przez asystę. Operator tylko pozycjonuje głowicę na oku i rozpoczyna procedurę.

Jakość separacji nabłonka uzyskana systemem EpiVision firmy Gebauer
Jakość separacji nabłonka uzyskana systemem EpiVision firmy Gebauer

W rogówkach po zabiegach ablacji powierzchniowej, prawidłowe odseparowanie nabłonka wymaga często większej i przede wszystkim odpowiednio przyłożonej siły niż w naturalnych rogówkach. Może to stanowić problem w przypadku reoperacji, bowiem nie wszystkie separatory radzą sobie z tym zadaniem i są w stanie zapewnić odpowiednią jakość powierzchni. Unikalną cechą EpiVision jest możliwość wykonywania bezpiecznych i przewidywalnych powtórnych zabiegów powierzchniowych. Autor artykułu miał możliwość przekonać się o tym na własnych oczach (Epi-LASIK po wykonanym 10 lat wcześniej PRK).

EpiVision jest szybki – separacja nabłonka zajmuje tylko 15 sekund. EpiVison pozwala także na wykonywanie zabiegów LASIK przy użyciu dodatkowych głowic (obecnie dostępne: 100µm, 130µm, 160µm, 280µm).

Więcej informacji na temat urządzeń do chirurgii refrakcyjnej znajdziecie Państwo na stronie firmy CONSULTRONIX S.A.



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Okulistyka:

Nawigowana terapia laserowa z zastosowaniem systemu Navilas® 577s

Navilas® jest cyfrowym systemem przeznaczonym do nawigowanej laseroterapii siatkówki w oparciu o obraz dna oka. Laser w połączeniu z funduskamerą obrazuje zmiany chorobowe w plamce i na obwodzie siatkówki w czasie rzeczywistym.

Laser nanosekundowy 2RT™ w terapii AMD. Nowe kryterium kwalifikacji

Od około 3 lat dostępny jest na polskim rynku medycznym nanosekundowy laser 532 nm, przeznaczony i zarejestrowany do terapii odmładzającej siatkówkę (retinal rejuvenation therapy; w skrócie 2RT™), u pacjentów ze średniozaawansowanymi stadiami zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (age related macular degenaeration – AMD). To pierwsza i jak dotąd jedyna metoda wykorzystywana do terapii schorzenia w tym stadium zaawansowania. Zabieg laserem 2RT™ to terapia, wokół której toczy się dyskusja co do jej skuteczności, a jednocześnie i przede wszystkim terapia, z którą wiązane są nadzieje na zahamowanie postępu AMD do stadiów zaawansowanych.

Fiksacja transskleralna soczewek wewnątrzgałkowych techniką Yamane (double-needle technique)

Każdy z mikrochirurgów operujących zaćmę spotyka się w codziennej praktyce z pacjentami wymagającymi wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej w sytuacji braku wsparcia tylnej torebki (pierwotnie lub wtórnie). Najczęściej stosowane techniki operacyjne wykorzystują soczewki mocowane do tęczówki przy pomocy klipsów, soczewki do podszycia do twardówki oraz coraz rzadziej stosowane soczewki przedniokomorowe. Wprowadzona przez Shin Yamane w 2017 roku metoda fiksacji soczewki przeztwardówkowo, wydaje się mieć przewagę nad wcześniej stosowanymi rozwiązaniami. Wykorzystuje ona niskotemperaturową diatermię do zabezpieczenia haptenów w obrębie tunelu twardówkowego. Wymienione wyżej, standardowe metody, mogą przyczyniać się do redukcji komórek śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powstawania obwodowych zrostów przedniokomorowych czy, jak w przypadku soczewek podszywanych, do mechanicznego uszkodzenia szwów i przemieszczenia soczewki do komory ciała szklistego. Dodatkową zaletą techniki Yamane jest łatwa dostępność soczewek wewnątrzgałkowych, ponieważ wykorzystuje ona standardowe soczewki trzyczęściowe, które są obecne na większości bloków operacyjnych.