dr hab. n. med. Grażyna Kamińska-Winciorek

Opublikowane artykuły:

Obumieranie tłuszczowate

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/57/2016

Obumieranie tłuszczowate (necrobiosis lipoidica) należy do rzadkich chorób skóry, mogących w 40% współistnieć z cukrzycą.

Onychoskopia - dermoskopia w grzybicy płytek paznokciowych

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/53/2015

Dermoskopia w dermatologii ogólnej znajduje coraz szersze zastosowanie w diagnostyce wybranych jednostek chorobowych. W ciągu kilku ostatnich lat opisano kilkanaście obrazów dermoskopowych wybranych jednostek chorobowych aparatu paznokciowego. Dermoskopia wykonywana w obrębie płytki paznokciowej nosi nazwę onychoskopii. Należy pamiętać, aby dokładnie obejrzeć wszystkie płytki paznokciowe jak i również wykonać dermoskopię wolnego brzegu płytki paznokciowej tzw. end–on–dermoscopy. W dermoskopii płytek paznokciowych najlepiej jako immersantu wykorzystać żel ultrasonograficzny zapewniając dobre przyleganie dermoskopu i możliwość regulowania siły nacisku.

Dermoskopia w liszaju płaskim

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 2/52/2015

Liszaj płaski (lichen planus, LP) należy do względnie częstych dermatoz zapalnych, niezakaźnych, charakteryzujących się typowym obrazem klinicznym i histopatologicznym. Jeszcze kilkanaście lat temu, w trudnych lub wątpliwych pod względem diagnostycznym przypadkach liszaja płaskiego, wykonywano biopsję zmiany skórnej w celu oceny histopatologicznej z potwierdzeniem klinicznego rozpoznania LP. 

Dermoskopia w dermatologii estetycznej

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 1/51/2015

Dermoskopia stanowiąc doskonałą metodę obrazowania wszelkich zmian w obrębie skóry gładkiej, włosów (trichoskopia) oraz płytek paznokciowych (onychoskopia) z możliwością archiwizacji wyglądu zmian i ich obiektywnej oceny w przedziale czasu można uznać za niezbędne narzędzie diagnostyczne wykorzystywane w dermatologii estetycznej. 

Nowe trendy w dermoskopii

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 4/50/2014

Dermoskopia (mikroskopia epiluminescencyjna, epiluminescence microscopy, skin surface microscopy) to metoda oceny in vivo struktur w obrębie naskórka i skóry właściwej. Należy do sprawdzonego, prostego w przeprowadzeniu badania diagnostycznego polegającego na oglądaniu zmian skórnych, niegdyś głównie melanocytowych, w powiększeniu 10× w tradycyjnych dermoskopach ręcznych oraz do 70-100× w wideodermatoskopach.

Łuszczyca zwyczajna dermoskopia w wybranych dermatozach

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/49/2014

Łuszczyca zwyczajna (psoriasis vulgaris) cechuje się występowaniem charakterystycznego wzorca dermoskopowego. W ogniskach dominuje wzorzec naczyniowy, z obecnością licznych naczyń typu kropek, równomiernie rozmieszczonych w obrębie zmiany, z towarzyszącym złuszczaniem o charakterze białej łuski (ryc. 1). W wyprysku również pojawiają się naczynia typu kropek, ale są one rozmieszczone w skupiskach wybranych części ogniska oraz prawie zawsze towarzyszy im złuszczanie żółtawej łuski. W dermoskopowej diagnostyce różnicowej w porokeratozie, poza obszarem naczyń typu kropek wraz z nieregularnymi naczyniami linijnymi, stwierdza się obecną białawą szczelinę otaczającą całość obwodowo.

Dermoskopia w schorzeniach wirusowych

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 2/48/2014

Dermoskopia należy do metod diagnostycznych umożliwiających wstępną kwalifikację nie tylko zmian melanocytowych i odróżnienia ich od pozostałych, ale również ułatwia przedzabiegową kwalifikację wybranych zmian skórnych przed zastosowanym leczeniem między innymi wykwitów w przebiegu wirusowych zakażeń skóry m.in. mięczaka zakaźnego lub brodawek wirusowych.

Symulatory czerniaka w dermatologii estetycznej

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 1/47/2014

Symulatory czerniaka należą do grupy heterogennych jednostek, cechujących się w dermoskopii ciemną, zazwyczaj czarną lub niebieską barwą nasuwając podejrzenie czerniaka (ryc.1, ryc.2). Znajomość jednostek chorobowych podobnych do czerniaka jest niezwykle ważna w codziennej praktyce lekarskiej, szczególnie w dermatologii i medycynie estetycznej, w celu prawidłowej kwalifikacji zmian do wybranej metody leczenia.

Rak podstawnokomórkowy - bosal cell carcinoma

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 4/46/2013

Rak podstawnokomórkowy (BCC) należy w chwili obecnej do najczęstszych nowotworów złośliwych u ludzi. Zazwyczaj dotyczy osób powyżej 60 roku życia, jednak średnia wieku gwałtownie obniżyła się i nowotwór ten coraz częściej poja­wia się u osób w wieku poniżej 50 roku życia.

Wzorzec siateczkowaty w zmianach niemelanocytowych: włókniak twardy

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/45/2013

Wzorzec siateczkowaty jest najczęstszym wzorcem zmian melanocytowych. Swoją nazwę zawdzięcza wyglądowi przypominającemu siateczkę. Najczęściej stwierdzany jest w łagodnych przypadkach nabytych znamion melanocytowych, jak również w brodawkach łojotokowych, plamie soczewicowatej, włókniaku twardym oraz uprzednio opisywanej dodatkowej brodawce sutkowej.

Wzorzec siateczkowaty w zmianach niemelanocytowych

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 2/44/2013

Wzorzec siateczkowaty (reticular pattern) w zmianach nieme­lanocytowych: dodatkowa brodawka sutkowa.  
Wzorzec siateczkowaty jest najczęstszym wzorcem zmian me­lanocytowych. Swoją nazwę zawdzięcza wyglądowi przypomi­nającemu siateczkę (ryc. 1). Najczęściej stwierdzany jest w ła­godnych przypadkach nabytych znamion melanocytowych, jak również w brodawkach łojotokowych, plamie soczewicowatej, włókniaku twardym oraz dodatkowej brodawce sutkowej. Struk­turą przypominającą siatkę barwnikową, w rzeczywistości nią niebędącą, jest tzw. pseudosiatka, (pseudonetwork, ryc. 2), która powstaje w efekcie rozlanej hiperpigmentacji pomiędzy ujścia­mi gruczołów łojowych oraz mieszków włosowych, co wiąże się z anatomiczną lokalizacją - na twarzy. Pseudosiatka dotyczy przede wszystkim zlokalizowanych w obrębie skóry twarzy zna­mion melanocytowych, rogowacenia słonecznego oraz czernia­ka in situ. 

Krwiak podrogowy- subcorneal hematoma

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 4/42/2012

Najczęstszą przyczyną pojawienia się ciemnego, czasami czarnego zabarwienia w obrębie skóry są wynaczynienia w postaci krwiaka podrogowego. Krwiak podrogowy klinicznie charakteryzuje szybki czas powstania i wręcz nagłe pojawienie się czarnej zmiany o intensywnym zabarwieniu, zazwyczaj pourazowo lub w trakcie uprawiania sportów

Znamię Suttona czyli halo naevus

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 2/40/2012

Znamię z odbarwieniem (halo naevus, naevus Sutton) swoją nazwę zawdzięcza charakterystyce klinicznej – znamię melanocytowe, najczęściej brązowe otoczone jest białą obwódką o charakterze odbarwienia, mogące ulegać zanikowi. Dermoskopowo w większości przypadków cechuje się wzorcem globularnym lub homogennym, z towarzyszącą obwodową, odbarwioną obwódką.

Znamię wrodzone - obraz kliniczny i dermoskopowy

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 1/39/2012

Znamię barwnikowe wrodzone (prawdziwe znamię wrodzone) stwierdza się w momencie lub zaraz po urodzeniu oraz znamię melanocytowe występujące przed okresem pokwitania nazywane jest tzw. wczesnym nabytym znamieniem melanocytowym. Histologicznie najczęściej odpowiadają znamionom wrodzonym lub znamieniu skórnemu Unny.

Znamię błękitne - obraz kliniczny i dermoskopowy

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 4/38/2011

Według najnowszego, obowiązującego podziału znamion melanocytowych dzielimy je na siedem głównych grup: (1) znamię typu globularnego/kostki brukowej, (2) znamię siateczkowate, (3) znamię typu wybuchu gwiazdy, (4) homogenne znamię błękitne, (5) znamiona o szczególnej lokalizacji, (6) znamiona o charakterystycznych cechach oraz (7) niesklasyfikowane proliferacje melanocytowe.

Znamię Spitz u dzieci obraz kliniczny i dermatoskopowy

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/37/2011

Dzieci, podobnie jak dorośli, bardzo często trafiają do gabinetów dermatologicznych w celu rutynowej oceny znamion melanocytowych. Najczęściej jednak główną przyczyną konsultacji lekarskich jest ocena znamion melanocytowych, które ulegają bądź gwałtownemu powiększaniu się, wybarwieniu, odbarwieniu lub pojawiają się de novo. 

Dermatoskopia dla początkujących - algorytmy diagnostyki dermoskopowej

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 2/36/2011

Zastosowanie dermoskopii w trakcie konsultacji dermatologicznej wydłuża całkowity czas badania tylko o 72 sekundy, a korzyści z przeprowadzenia tego badania u chorych w stosunku do poświęconego czasu są ogromne w aspekcie profilaktyki czerniaka.

Dermatoskopia dla początkujących - wprowadzenie

Dermoskopia (mikroskopia epiluminescencyjna, epiluminescence microscopy, skin surface microscopy) to metoda oceny in vivo struktur w obrębie naskórka i skóry właściwej. Stanowi niejako pomost pomiędzy badaniem znamion tzw. okiem nieuzbrojonym, a badaniem histopatologicznym. Początkowo dermoskopię wykorzystywano w różnicowaniu zmian barwnikowych i czerniaka w klasycznej dermoskopii, w chwili obecnej technika badania znajduje zastosowanie w diagnostyce chorób włosów (trichoskopia), dermatoz zapalnych (infamoskopia), infestacji (entodermoskopia) oraz ocenie naczyń (kapilaroskopia).

Kapilaroskopia profesjonalna ocena mikrokrążenia

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/25/2008

Kapilaroskopia to nieinwazyjna metoda diagnostyczna, polegająca na ocenie krążenia krwi w bardzo małych naczyniach w obrębie skóry i błon śluzowych.

Wideokapilaroskopia – nowoczesna ocena pętli włośniczkowych

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 1/20/2007

Wideokapilaroskopia jest nowoczesnym wariantem tradycyjnej kapilaroskopii, w której oceny pętli włośniczkowych dokonuje się za pomocą specjalnej nasadki nałożonej na kamerę, która przesyła obraz na monitor komputera. Badanie to cechuje się dobrą powtarzalnością, łatwością wykonania, bezpieczeństwem, brakiem inwazyjności, jest niebolesne.

Preparaty linii SYNCHROROSE w trądziku różowatym

Kategoria: Dermatologia Egzemplarz: CX News nr 3/19/2006

Trądzik różowaty (rosacea) jest dość często występującą dermatozą (10% populacji na świecie), dotyczącą głównie kobiet, rozpoczynając się około 30 roku życia, ze szczytowym nasileniem pomiędzy 4 a 6 dekadą życia. Typowe zmiany skórne mają charakter grudek i krost zlokalizowanych na podłożu rumieniowym, z licznymi teleangiektazjami, początkowo zajmującymi środkową część twarzy.

.