Obraz dermoskopowy w żółtaku (xanthogranuloma)

Autor: dr hab. n. med. Grażyna Kamińska-Winciorek

Kategoria: Dermatologia Artykuł opublikowano w CX News nr 1/61/2018

Dermoskopia używana jest przede wszystkim w diagnostyce zmian melanocytowych, natomiast warto odkryć jej szersze zastosowanie. Wskazane jest wykorzystanie tej metody w diagnostyce i obserwacji zmian skórnych o wielu podłożach. Zamieszczona poniżej charakterystyka kliniczno-dermoskopowa żółtaka z pewnością będzie przydatna w praktyce klinicznej.

Żółtak (xanthogranuloma juvenile) w obrazie klinicznym ma najczęściej charakter pojedynczego, wypukłego guzka barwy żółto-pomarańczowej (Ryc.1). U dzieci może występować w formie mnogiej i w większości przypadków może ulegać samoistnemu zanikowi.
 
Ryc. 1. Klasyczny obraz kliniczny żółtaka 

Wśród najczęściej opisywanych cech dermoskopowych żółtaków wymienia się: wzorzec bezzstrukturalny o zabarwieniu żółto-pomarańczowym, towarzyszące różowe obrzeże, subtelną siateczkę barwnikową oraz białe, linijne wypustki.

Ryc. 2 Obraz dermoskopowy żółtaka w początkowej fazie tworzenia. W dermoskopii widoczny wzorzec bezzstrukturalny barwy jasnożótej z dyskretnie zaznaczoną siateczką barwy jasnobrązowejW obrazie dermoskopowym daje charakterystyczny objaw „wschodzącego słońca”. Zmiana początkowo przybiera równomierny, jasnożółty kolor z centralnymi, jaskrawymi depozytami (Ryc. 2). Następnie w części centralnej pojawiają się białe wypustki z towarzyszącymi na obwodzie naczyniami typu teleangiektazji wraz z lekko pomarańczowym centrum, które to cechy zalicza się do charakterystycznych dermoskopowo dla xanthogranuloma. W fazie ustępowania ogniska, żółtawe depozyty stają się prawie niewidoczne, podłoże przybiera żółto- pomarańczową barwę, blednąc z powstawaniem większej liczby białawych wypustek.
 
 
 
 
 
 

Piśmiennictwo
  1. Song M, Kim SH, Jung DS, Ko HC, Kwon KS, Kim MB. Structural correlations between dermoscopic and histopathological features of juvenile xanthogranuloma. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2011;25:259-63.
  2. Palmer A, Bowling J. Dermoscopic appearance of juvenile xanthogranuloma. Dermatology. 2007;215:256-9.
  3. Kaminska-Winciorek G. Dermoskopia jako metoda diagnostyczna wybranych chorób skóry. [w]. Metody diagnostyczne w dermatologii, wenerologii i mikologii lekarskiej. [red]. Adamski Z, Kaszuba A. Czelej, 2015.  



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Dermatologia:

Nowa odsłona medicam 1000

Minęły dwa lata od premiery FotoFinder medicam 1000. Dziś mało kto wyobraża sobie codzienną praktykę dermatologiczną bez kamery wideodermatoskopowej z krystalicznie czystym obrazem. Niewątpliwie kamera medicam 1000 wyznaczyła najwyższy standard jakości, jednakże nadszedł czas na jej rewolucję.

Przyszłość sztucznej inteligencji w diagnostyce raka skóry

Wszyscy mówią o sztucznej inteligencji i choć dla wielu jest to wciąż abstrakcyjna koncepcja, w profilaktyce raka skóry stała się rzeczywistością. Oprogramowania eksperckie dostarczają wyniki oparte na AI (Artificial Intelligence), czyli tzw. sztucznej inteligencji, oferując dodatkowo szereg funkcji analitycznych.

Znaczenie refleksyjnej mikroskopii konfokalnej (RCM) in vivo w diagnostyce dermatologicznej

Refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo (ang. in vivo reflectance confocal microscopy, RCM), to nowoczesna, nieinwazyjna metoda diagnostyki obrazowej. Umożliwia ona wizualizację tkanek z dokładnością porównywalną do badania histologicznego w czasie rzeczywistym. W badaniu skóry możliwe jest zobrazowanie naskórka, warstwy brodawkowatej oraz górnej części warstwy siateczkowatej skóry właściwej, jak również przydatków skóry. Zdjęcia uzyskane metodą RCM, czyli tzw. przekroje optyczne tkanek, odpowiadają horyzontalnym przekrojom poszczególnych warstw skóry na określonej głębokości. Maksymalna głębokość obrazowania wynosi około 200-300 µm, co stanowi pewne ograniczenie w badaniu zmian nowotworowych, w bardziej zaawansowanych stadiach (guzy naciekające) lub zmian hiperkeratotycznych, w których zgrubienie naskórka uniemożliwia wgląd w głębsze warstwy.

Skin Cancer Unit- nowe podejście do diagnostyki i leczenia nowotworów skóry

Śledząc rozwój nauki oraz nowoczesnych technologii dotyczących diagnostyki i leczenia nowotworów skóry, naturalnym zjawiskiem jest tworzenie zespołów wielospecjalistycznych, które będą zajmować się kompleksowo tym wąskim, lecz wymagającym obszarem terapeutycznym. Zauważając potrzebę leczenia danego typu nowotworu w jednym ośrodku, począwszy od rozpoznania choroby, poprzez kompleksowe leczenie, a w ostateczności do objęcia pacjenta także opieką paliatywną, w Dolnośląskim Centrum Onkologii (DCO) powstał Skin Cancer Unit (SCU), oddział zajmujący się diagnostyką i leczeniem między innymi nowotworów skóry.