Wzorzec siateczkowaty w zmianach niemelanocytowych: włókniak twardy

Autor: dr hab. n. med. Grażyna Kamińska-Winciorek

Kategoria: Dermatologia Artykuł opublikowano w CX News nr 3/45/2013

Wzorzec siateczkowaty jest najczęstszym wzorcem zmian melanocytowych. Swoją nazwę zawdzięcza wyglądowi przypominającemu siateczkę. Najczęściej stwierdzany jest w łagodnych przypadkach nabytych znamion melanocytowych, jak również w brodawkach łojotokowych, plamie soczewicowatej, włókniaku twardym oraz uprzednio opisywanej dodatkowej brodawce sutkowej.

Stwierdzenie obecności siatki w badaniu dermoskopowym, nie w każdym przypadku jednoznacznie potwierdza charakter zmiany melanocytowej. Jednym z wyjątków jest włókniak twardy (dermatofibroma, histiocytoma).

Włókniak twardy zazwyczaj występuje jako pojedyncza, spoista grudka lub mały guzek o zabarwieniu zazwyczaj brązowawym, czasem czerwonym lub w rzadkich przypadkach szarobrunatnym. Niejednokrotnie włókniak twardy może występować w odmianie wysiewnej.

wlokniak_twardy

Włókniak twardy w dermoskopii może cechować się mnogością obrazów ze względu na poszczególne fazy jego rozwoju. W korelacji z obrazem klinicznym obraz dermoskopowy włókniaka może wynikać z wczesnego tworzenia się ziarniny (barwa czerwona), odkładaniem się melaniny (barwa brązowa), z tendencją do włóknienia (barwa biała). Najczęściej włókniak twardy charakteryzuje się obecnością centralnego białego odbarwienia (central white patch), czasem przypominającego bliznę, z obwodową, delikatną siatką barwnikową (Ryc.1). Siatka barwnikowa we włókniaku twardym zazwyczaj stwierdzana jest w 70% przypadków, bliznopodobne centralne odbarwienie w 38-57% zmian, a obecność białej siatki odwróconej odnotowuje się w 17% przypadków. Ponadto stwierdza się występowanie naczyń typu kropek (dotted vessels) w 1/3 przypadków włókniaków twardych.

Rzadziej w dermoskopii włókniaka twardego obserwuje się linijne, nieregularne zagłębienia (krypty), homogenne obszary barwy błękitno-szarej oraz rumieniowe halo w obszarze otaczającym centralną białą plamę, jak i również centralnie zlokalizowane struktury globularne przypominające „kocie łby”.

W przypadku włókniaka w odmianie tzw. hemosyderycznej najczęściej stwierdza się wzorzec wieloskładnikowy z centralnym błękitno-różowym obszarem homogennym z obecną na obwodzie zmiany delikatną siatkę barwnikową. Wzorzec taki przysparzać może wielu trudności diagnostycznych, w szczególności w różnicowaniu z czerniakiem. 

Piśmiennictwo
1.    Kamińska-Winciorek G.: Dermatologia cyfrowa, Cornetis, Wrocław, 2008, 1-10.
2.    Braun Falco O., Burgdorf W., Plewig G i wsp.: Dermatologia, Czelej, Lublin, 2011, t. III, s. 1463.
3.    Zaballos P, Puig S, Llambrich A, Malvehy J. Dermoscopy of dermatofibromas: a prospective morphological study of 412 cases. Arch Dermatol. 2008; 144: 75-83.
4.    Kilinc Karaarslan I, Gencoglan G, Akalin T, Ozdemir F. Different dermoscopic faces of dermatofibromas. J Am Acad Dermatol. 2007;57: 401-6.
5.    Scope A, Ardigo M, Marghoob AA. Correlation of dermoscopic globule-like structures of dermatofibroma using reflectance confocal microscopy. Dermatology. 2008; 216: 81-2.
6.    Zaballos P, Llambrich A, Ara M, Olazarán Z, Malvehy J, Puig S. Dermoscopic findings of haemosiderotic and aneurysmal dermatofibroma: report of six patients.Br J Dermatol. 2006;154: 244-50.
7.    Camara MF, Pinheiro PM, Jales RD, da Trindade Neto PB, Costa JB, de Sousa VL. Multiple dermatofibromas: dermoscopic patterns. Indian J Dermatol. 2013;58 :243.

Zobacz więcej artykułów związanch ze sprzętem marki FotoFinder



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Dermatologia:

Nowa odsłona medicam 1000

Minęły dwa lata od premiery FotoFinder medicam 1000. Dziś mało kto wyobraża sobie codzienną praktykę dermatologiczną bez kamery wideodermatoskopowej z krystalicznie czystym obrazem. Niewątpliwie kamera medicam 1000 wyznaczyła najwyższy standard jakości, jednakże nadszedł czas na jej rewolucję.

Przyszłość sztucznej inteligencji w diagnostyce raka skóry

Wszyscy mówią o sztucznej inteligencji i choć dla wielu jest to wciąż abstrakcyjna koncepcja, w profilaktyce raka skóry stała się rzeczywistością. Oprogramowania eksperckie dostarczają wyniki oparte na AI (Artificial Intelligence), czyli tzw. sztucznej inteligencji, oferując dodatkowo szereg funkcji analitycznych.

Znaczenie refleksyjnej mikroskopii konfokalnej (RCM) in vivo w diagnostyce dermatologicznej

Refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo (ang. in vivo reflectance confocal microscopy, RCM), to nowoczesna, nieinwazyjna metoda diagnostyki obrazowej. Umożliwia ona wizualizację tkanek z dokładnością porównywalną do badania histologicznego w czasie rzeczywistym. W badaniu skóry możliwe jest zobrazowanie naskórka, warstwy brodawkowatej oraz górnej części warstwy siateczkowatej skóry właściwej, jak również przydatków skóry. Zdjęcia uzyskane metodą RCM, czyli tzw. przekroje optyczne tkanek, odpowiadają horyzontalnym przekrojom poszczególnych warstw skóry na określonej głębokości. Maksymalna głębokość obrazowania wynosi około 200-300 µm, co stanowi pewne ograniczenie w badaniu zmian nowotworowych, w bardziej zaawansowanych stadiach (guzy naciekające) lub zmian hiperkeratotycznych, w których zgrubienie naskórka uniemożliwia wgląd w głębsze warstwy.

Skin Cancer Unit- nowe podejście do diagnostyki i leczenia nowotworów skóry

Śledząc rozwój nauki oraz nowoczesnych technologii dotyczących diagnostyki i leczenia nowotworów skóry, naturalnym zjawiskiem jest tworzenie zespołów wielospecjalistycznych, które będą zajmować się kompleksowo tym wąskim, lecz wymagającym obszarem terapeutycznym. Zauważając potrzebę leczenia danego typu nowotworu w jednym ośrodku, począwszy od rozpoznania choroby, poprzez kompleksowe leczenie, a w ostateczności do objęcia pacjenta także opieką paliatywną, w Dolnośląskim Centrum Onkologii (DCO) powstał Skin Cancer Unit (SCU), oddział zajmujący się diagnostyką i leczeniem między innymi nowotworów skóry.