Zastosowanie Selektywnej Trabekuloplastyki Laserowej (SLT) u chorych na jaskrę.

Celem każdej trabekuloplastyki laserowej (LT) jest obniżenie ciśnienia śródgałkowego poprzez ułatwienie odpływu cieczy wodnistej z oka.

Zwiększenie łatwości odpływu może wynikać albo z tzw. przebudowy strukturalnej powierzchownych warstw beleczkowania w wyniku koagulacji i powstania blizn (dzieje się to po zastosowaniu trabekuloplastyki laserem argonowym (ALT), albo z przebudowy komórkowej w komórkach śródbłonka beleczek – jak ma to miejsce podczas wykonywania selektywnej trabekuolplastyki (SLT laserem Qswitch Nd:YAG.

Laser argonowy zastosowano do terapii jaskry w 1979 roku. 20 lat później, w 2001 r. wprowadzono w Stanach Zjednoczonych do praktyki klinicznej selektywną trabekuloplastykę laserową (SLT).

Działanie SLT oparte jest prawdopodobnie na zasadzie wybiórczej fototermolizy, polegającej na selektywnej absorpcji krótkiego (3 ns) impulsu laserowego – co zapewnia brak uszkodzeń z powodu koagulacji lub rozerwania struktur beleczkowania.

Pierwsze prace oceniające skutki zastosowania SLT w terapii jaskry z otwartym kątem (JPOK) pojawiły się na przełomie 2005/2006 r. i były entuzjastyczne.

Grancer i wsp. (2006) stwierdzili, że obniżenie ciśnienia śródgałkowego po zastosowaniu SLT – utrzymywało się przez 5 lat.

Maeda i wsp. (2006) stwierdził spadek ciśnienia u 62% chorych leczonych metodą SLT. Mc. Jlraith (2006) opisuje nawet „krzyżowy” efekt leczenia przy pomocy SLT – ciśnienie śródgałkowe obniżyło się także w drugim, nie leczonym oku (?) i efekt ten utrzymywał się przez 6 miesięcy.

Van de Veire (2006) porównuje skuteczność ALT i SLT – stwierdzając, że spadek ciśnienia śródgałkowego w obu metodach jest porównywalny, ale zniszczenie struktur beleczkowania po ALT – wyklucza jego powtórne zastosowanie, podczas gdy SLT powtarzać można wielokrotnie.

Laser Tango firmy EllexPowtarzanie zabiegu SLT – rekomendowane jest przez Shah’a (2006), bo daje długotrwały efekt obniżenia ciśnienia. Większość autorów jest zgodna, że SLT obniża ciśnienie śródgałkowe średnio od 25% do 35% - na przestrzeni co najmniej 2 lat. Powtórzenie zabiegu – efekt ten zwiększa Selektywna Trabekuloplastyka Lase-rowa (SLT) był rekomendowany pacjentom z podwyższonym ciśnie-niem śródgałkowym – przed bardziej inwazyjnym leczeniem chirurgicznym, ale już w 2008 r. Europejskie Towarzystwo Jaskry (EGS) wskazało, że: „laserowa selektywna trabekuloplastyka może stanowić opcję dla wczesnego leczenia jaskry z otwartym kątem przesączania”. Od 2006 r. wykonaliśmy w Instytucie Jaskry w Warszawie ponad 1600 zabiegów SLT. Dokonana przez nas ocena wyników leczenia tą metodą - chorych z: jaskrą pierwotną otwartego kąta, nadciśnieniem ocznym, jaskrą młodzieńczą, jaskrą w przebiegu zespołu PEX, czy jaskrą w oczach fakijnych – upoważnia nas do stwierdzenia, że wyniki leczenia są zachęcające, zależą przede wszystkim od momentu, w którym zalecimy choremu takie leczenie, a więc od wieku chorego i stopnia zaawansowania neuropatii jaskrowej. Im wcześniejsza postać jaskry – tym efekt obniżenia ciśnienia – większy.

Wnioski kliniczne:

1. U ludzi młodych przed wdrożeniem leczenia farmakologicznego powinno się zastosować SLT jako leczenie pierwszego rzutu.

2. Obniżenie ciśnienia po SLT – największe w oczach dotychczas nieleczonych.

3. Wielką zaletą SLT jest możliwość jej wielokrotnego powtarzania.

4. Ilość barwnika w kącie przesączania nie przesądza o skuteczności zabiegu.

5. Spadek ciśnienia śródgałkowego po SLT w okresie 6 miesięcy: największy (może dochodzić do 35-40%).

6. W postaciach zaawansowanej neuropatii jaskrowej – dodajemy SLT do leczenia farmakologicznego.

7. Nie ma kryteriów wykluczających chorych z leczenia przy pomocy SLT.

8. Redukcja ciśnienia śródgałkowego po powtórzonej SLT jest wyraźna i sięga 30% ciśnienia wyjściowego.

9. Rekomendujemy wykonywanie SLT w oczach z zaawansowaną neuropatią, gdzie nie możemy już wykonać zabiegu chirurgicznego.

10. Nie zaobserwowaliśmy podwyższenia ciśnienia śródgałkowego po zabiegu SLT – jak również innych działań niepożądanych (poza kilku godzinnym dyskomfortem u 2% chorych).



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Okulistyka:

Nawigowana terapia laserowa z zastosowaniem systemu Navilas® 577s

Navilas® jest cyfrowym systemem przeznaczonym do nawigowanej laseroterapii siatkówki w oparciu o obraz dna oka. Laser w połączeniu z funduskamerą obrazuje zmiany chorobowe w plamce i na obwodzie siatkówki w czasie rzeczywistym.

Laser nanosekundowy 2RT™ w terapii AMD. Nowe kryterium kwalifikacji

Od około 3 lat dostępny jest na polskim rynku medycznym nanosekundowy laser 532 nm, przeznaczony i zarejestrowany do terapii odmładzającej siatkówkę (retinal rejuvenation therapy; w skrócie 2RT™), u pacjentów ze średniozaawansowanymi stadiami zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (age related macular degenaeration – AMD). To pierwsza i jak dotąd jedyna metoda wykorzystywana do terapii schorzenia w tym stadium zaawansowania. Zabieg laserem 2RT™ to terapia, wokół której toczy się dyskusja co do jej skuteczności, a jednocześnie i przede wszystkim terapia, z którą wiązane są nadzieje na zahamowanie postępu AMD do stadiów zaawansowanych.

Fiksacja transskleralna soczewek wewnątrzgałkowych techniką Yamane (double-needle technique)

Każdy z mikrochirurgów operujących zaćmę spotyka się w codziennej praktyce z pacjentami wymagającymi wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej w sytuacji braku wsparcia tylnej torebki (pierwotnie lub wtórnie). Najczęściej stosowane techniki operacyjne wykorzystują soczewki mocowane do tęczówki przy pomocy klipsów, soczewki do podszycia do twardówki oraz coraz rzadziej stosowane soczewki przedniokomorowe. Wprowadzona przez Shin Yamane w 2017 roku metoda fiksacji soczewki przeztwardówkowo, wydaje się mieć przewagę nad wcześniej stosowanymi rozwiązaniami. Wykorzystuje ona niskotemperaturową diatermię do zabezpieczenia haptenów w obrębie tunelu twardówkowego. Wymienione wyżej, standardowe metody, mogą przyczyniać się do redukcji komórek śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powstawania obwodowych zrostów przedniokomorowych czy, jak w przypadku soczewek podszywanych, do mechanicznego uszkodzenia szwów i przemieszczenia soczewki do komory ciała szklistego. Dodatkową zaletą techniki Yamane jest łatwa dostępność soczewek wewnątrzgałkowych, ponieważ wykorzystuje ona standardowe soczewki trzyczęściowe, które są obecne na większości bloków operacyjnych.