Wzorzec siateczkowaty w zmianach niemelanocytowych: włókniak twardy

Wzorzec siateczkowaty jest najczęstszym wzorcem zmian melanocytowych. Swoją nazwę zawdzięcza wyglądowi przypominającemu siateczkę. Najczęściej stwierdzany jest w łagodnych przypadkach nabytych znamion melanocytowych, jak również w brodawkach łojotokowych, plamie soczewicowatej, włókniaku twardym oraz uprzednio opisywanej dodatkowej brodawce sutkowej.

Stwierdzenie obecności siatki w badaniu dermoskopowym, nie w każdym przypadku jednoznacznie potwierdza charakter zmiany melanocytowej. Jednym z wyjątków jest włókniak twardy (dermatofibroma, histiocytoma).

Włókniak twardy zazwyczaj występuje jako pojedyncza, spoista grudka lub mały guzek o zabarwieniu zazwyczaj brązowawym, czasem czerwonym lub w rzadkich przypadkach szarobrunatnym. Niejednokrotnie włókniak twardy może występować w odmianie wysiewnej.

wlokniak_twardy

Włókniak twardy w dermoskopii może cechować się mnogością obrazów ze względu na poszczególne fazy jego rozwoju. W korelacji z obrazem klinicznym obraz dermoskopowy włókniaka może wynikać z wczesnego tworzenia się ziarniny (barwa czerwona), odkładaniem się melaniny (barwa brązowa), z tendencją do włóknienia (barwa biała). Najczęściej włókniak twardy charakteryzuje się obecnością centralnego białego odbarwienia (central white patch), czasem przypominającego bliznę, z obwodową, delikatną siatką barwnikową (Ryc.1). Siatka barwnikowa we włókniaku twardym zazwyczaj stwierdzana jest w 70% przypadków, bliznopodobne centralne odbarwienie w 38-57% zmian, a obecność białej siatki odwróconej odnotowuje się w 17% przypadków. Ponadto stwierdza się występowanie naczyń typu kropek (dotted vessels) w 1/3 przypadków włókniaków twardych.

Rzadziej w dermoskopii włókniaka twardego obserwuje się linijne, nieregularne zagłębienia (krypty), homogenne obszary barwy błękitno-szarej oraz rumieniowe halo w obszarze otaczającym centralną białą plamę, jak i również centralnie zlokalizowane struktury globularne przypominające „kocie łby”.

W przypadku włókniaka w odmianie tzw. hemosyderycznej najczęściej stwierdza się wzorzec wieloskładnikowy z centralnym błękitno-różowym obszarem homogennym z obecną na obwodzie zmiany delikatną siatkę barwnikową. Wzorzec taki przysparzać może wielu trudności diagnostycznych, w szczególności w różnicowaniu z czerniakiem. 

Piśmiennictwo
1.    Kamińska-Winciorek G.: Dermatologia cyfrowa, Cornetis, Wrocław, 2008, 1-10.
2.    Braun Falco O., Burgdorf W., Plewig G i wsp.: Dermatologia, Czelej, Lublin, 2011, t. III, s. 1463.
3.    Zaballos P, Puig S, Llambrich A, Malvehy J. Dermoscopy of dermatofibromas: a prospective morphological study of 412 cases. Arch Dermatol. 2008; 144: 75-83.
4.    Kilinc Karaarslan I, Gencoglan G, Akalin T, Ozdemir F. Different dermoscopic faces of dermatofibromas. J Am Acad Dermatol. 2007;57: 401-6.
5.    Scope A, Ardigo M, Marghoob AA. Correlation of dermoscopic globule-like structures of dermatofibroma using reflectance confocal microscopy. Dermatology. 2008; 216: 81-2.
6.    Zaballos P, Llambrich A, Ara M, Olazarán Z, Malvehy J, Puig S. Dermoscopic findings of haemosiderotic and aneurysmal dermatofibroma: report of six patients.Br J Dermatol. 2006;154: 244-50.
7.    Camara MF, Pinheiro PM, Jales RD, da Trindade Neto PB, Costa JB, de Sousa VL. Multiple dermatofibromas: dermoscopic patterns. Indian J Dermatol. 2013;58 :243.

Zobacz więcej artykułów związanch ze sprzętem marki FotoFinder



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Dermatologia:

Zastosowanie refleksyjnej mikroskopii konfokalnej w diagnostyce czerniaka skóry

Refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo (ang. in vivo reflectance confocal microscopy, RCM) to nowoczesna, nieinwazyjna metoda obrazowania skóry. Pozwala zwizualizować tkanki w rozdzielczości porównywalnej do tej uzyskiwanej w klasycznym badaniu histopatologicznym. Podczas badania skóry można zobrazować: naskórek wraz z jego warstwami oraz skórę właściwą - warstwę brodawkowatą i górną część warstwy siateczkowatej, a także przydatki skóry. Zdjęcia uzyskane techniką RCM - tzw. przekroje optyczne - odpowiadają horyzontalnym przekrojom poszczególnych warstw skóry na określonej głębokości, a jej maksymalna wartość w tej technice wynosi około 200-300 μm. Jest to największe ograniczenie tej metody obrazowania, szczególnie w przypadku zaawansowanych zmian nowotworowych. Naciekające głęboko guzy lub towarzyszące im zgrubienia naskórka uniemożliwiają prawidłowy wgląd w głębsze warstwy podczas badania RCM. 

Nowoczesne zarządzanie leczeniem pacjentów z wypadaniem włosów

Co słyszy pacjent z problemem nadmiernego wypadania włosów, gdy zadzwoni do kliniki, żeby umówić się na konsultację? Jeśli najbliższy termin jest jutro lub pojutrze, nie ma problemu. Co, jeśli konsultacja może się odbyć najwcześniej za tydzień lub - co gorsza - za miesiąc? Mając to na uwadze, współpracę z pacjentem warto rozpocząć już w trakcie oczekiwania na konsultację dermatologiczną. 

Testymonial

Osoby, które mają problemy ze skórą głowy i nadmiernym wypadaniem włosów, są bardzo wrażliwymi pacjentami. Tym bardziej doceniają kompleksową opiekę i przejrzystość informacji oraz ekspresowe wdrożenie leczenia. Warto też podkreślić, że zoptymalizowany proces diagnostyczny pozwala na zwiększenie efektywności pracy lekarza. ♦

Vexia - nowa odsłona klasyki

26 maja 2021 r. weszło w życie rozporządzenie UE dotyczące wyrobów medycznych 2017/745, zastępujące dotychczasową dyrektywę Rady Europejskiej 93/42/EWG. Tym samym, firmy zajmujące się produkcją i sprzedażą urządzeń medycznych na europejskim rynku zostały zobowiązane do działania zgodnie z nowymi wytycznymi. Spowodowało to niemałe zamieszanie wśród producentów z branży, a ogrom dokumentacji i kontroli przerósł niejedną znaną markę. 

Studium przypadku - trichoskopia

45-letnia pacjentka zgłosiła się z powodu kilku ognisk łysienia wielkości do 1 cm, które były zlokalizowane w okolicy wierzchołka głowy i którym towarzyszył silny świąd (fot. 1.). W obrębie zmian obecne były rzadkie i krótkie łodygi włosów. Wywiad chorobowy był kilkumiesięczny.