Obumieranie tłuszczowate

Autor: dr hab. n. med. Grażyna Kamińska-Winciorek

Kategoria: Dermatologia Artykuł opublikowano w CX News nr 3/57/2016

Obumieranie tłuszczowate (necrobiosis lipoidica) należy do rzadkich chorób skóry, mogących w 40% współistnieć z cukrzycą. Choroba cechuje się typowym obrazem klinicznym - zmiany skórne mają charakter naciekowych plam, najpierw w kolorze czerwonym, a następnie brunatnym, czy też woskowo-żółtawym (ryc.1). Najczęściej lokalizują się w obrębie przedniej powierzchni podudzi, rzadziej na kończynach górnych, czy też twarzy. W wybranych przypadkach, powstające ogniska nekrobiozy mogą być trudne w diagnostyce i wymagają różnicowania z licznymi schorzeniami dermatologicznymi. 
 
 Obumieranie tłuszczowate
 
W obrazie dermoskopowym obumierania tłuszczowatego dominują żółtawe, półprzezroczyste homogenne obszary, w których rozwija się bogata siateczka naczyń o charakterze rozgałęziających się teleangiektazji, czasem serpentynowatych (ryc. 2), zazwyczaj dłuższych niż w ogniskach sarkoidozy. Ponadto oprócz barwy żółtawej pojawiają się homogenne obszary barwy białej lub czerwonej, czasem stwierdza się występowanie strupków lub drobnych owrzodzeń. W przypadku pojedynczych ognisk necrobiosis lipoidica należy zawsze wykluczyć w diagnostyce różnicowej rak podstawnokomórkowy, który cechuje się mlecznoróżowym podłożem, obecnością naczyń drzewkowatych i drobnych, cienkich teleangiektazji, a także sarkoidozę oraz ziarniniak obrączkowaty. W sarkoidozie naczynia mają zazwyczaj charakter krótkich teleangiektazji, rozmieszczonych pomiędzy białawymi linijnymi oraz typowymi żółtawymi homogennymi obszarami. Natomiast obraz dermoskopowy ziarniniaka obrączkowatego opisywany jest raczej jako mało charakterystyczny.
 
Obraz dermoskopowy
 
Piśmiennictwo
1. Kamińska-Winciorek G: Dermoskopia jako metoda diagnostyczna wybranych chorób skóry. W: Metody diagnostyczne w dermatologii, wenerologii i mikologii lekarskiej. Red.: Kaszuba A., Adamski Z., Lublin Wydaw. Czelej,2015
2.  Lallas A., Zaballos P., Zalaudek I., Apalla Z., Gourhant J.Y., Longo C., Moscarella E., Tiodorovic-Zivkovic D., Argenziano G.: Dermoscopic patterns of granuloma annulare and necrobiosis lipoidica. Clin Exp Dermatol 2013; 38: 425-427. 
3. Pellicano R., Caldarola G., Filabozzi P., Zalaudek I.: Dermoscopy of necrobiosis lipoidica and granuloma annulare. Dermatology 2013; 226: 319-323. 
4. Pellicano R., Tiodorovic-Zivkovic D., Gourhant J.Y., Catricalà C., Ferrara G., Caldarola G., Argenziano G., Zalaudek I.: Dermoscopy of cutaneous sarcoidosis. Dermatology 2010; 221: 51-54.  
 



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Dermatologia:

Nowa odsłona medicam 1000

Minęły dwa lata od premiery FotoFinder medicam 1000. Dziś mało kto wyobraża sobie codzienną praktykę dermatologiczną bez kamery wideodermatoskopowej z krystalicznie czystym obrazem. Niewątpliwie kamera medicam 1000 wyznaczyła najwyższy standard jakości, jednakże nadszedł czas na jej rewolucję.

Przyszłość sztucznej inteligencji w diagnostyce raka skóry

Wszyscy mówią o sztucznej inteligencji i choć dla wielu jest to wciąż abstrakcyjna koncepcja, w profilaktyce raka skóry stała się rzeczywistością. Oprogramowania eksperckie dostarczają wyniki oparte na AI (Artificial Intelligence), czyli tzw. sztucznej inteligencji, oferując dodatkowo szereg funkcji analitycznych.

Znaczenie refleksyjnej mikroskopii konfokalnej (RCM) in vivo w diagnostyce dermatologicznej

Refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo (ang. in vivo reflectance confocal microscopy, RCM), to nowoczesna, nieinwazyjna metoda diagnostyki obrazowej. Umożliwia ona wizualizację tkanek z dokładnością porównywalną do badania histologicznego w czasie rzeczywistym. W badaniu skóry możliwe jest zobrazowanie naskórka, warstwy brodawkowatej oraz górnej części warstwy siateczkowatej skóry właściwej, jak również przydatków skóry. Zdjęcia uzyskane metodą RCM, czyli tzw. przekroje optyczne tkanek, odpowiadają horyzontalnym przekrojom poszczególnych warstw skóry na określonej głębokości. Maksymalna głębokość obrazowania wynosi około 200-300 µm, co stanowi pewne ograniczenie w badaniu zmian nowotworowych, w bardziej zaawansowanych stadiach (guzy naciekające) lub zmian hiperkeratotycznych, w których zgrubienie naskórka uniemożliwia wgląd w głębsze warstwy.

Skin Cancer Unit- nowe podejście do diagnostyki i leczenia nowotworów skóry

Śledząc rozwój nauki oraz nowoczesnych technologii dotyczących diagnostyki i leczenia nowotworów skóry, naturalnym zjawiskiem jest tworzenie zespołów wielospecjalistycznych, które będą zajmować się kompleksowo tym wąskim, lecz wymagającym obszarem terapeutycznym. Zauważając potrzebę leczenia danego typu nowotworu w jednym ośrodku, począwszy od rozpoznania choroby, poprzez kompleksowe leczenie, a w ostateczności do objęcia pacjenta także opieką paliatywną, w Dolnośląskim Centrum Onkologii (DCO) powstał Skin Cancer Unit (SCU), oddział zajmujący się diagnostyką i leczeniem między innymi nowotworów skóry.