Opis zastosowania soczewki Secura-sPB w technice Add-On

Autor: dr n. med. Waldemar Kędziora

Kategoria: Okulistyka Artykuł opublikowano w CX News nr 1/39/2012

Opis zastosowania soczewki Secura-sPB w technice Add-On
 
Produktem godnym uwagi w asortymencie soczewek wewnątrzgałkowych jest trzyczęściowa soczewka Secura-sPB. Jest to soczewka o silikonowej części optycznej o średnicy 7 mm oraz częściach haptycznych wykonanych z PMMA. Całkowita średnica soczewki wynosi 14 mm.
 
Soczewkę Secura-sPB stosuje się w technice Add-On, czyli implantuje się ją do oka z rzekomosoczewkowością – z wcześniej wszczepioną soczewką tylnokomorową do torebki soczewki. Wszczepia się ją do rowka rzęskowego, przed uprzednio wszczepioną soczewkę. Wklęsło wypukła konstrukcja części optycznej soczewki zwiększa dystans pomiędzy dwiema soczewkami, a specyficzna budowa haptyków zapobiega podrażnieniu rowka rzęskowego.
 
Kalkulowanie soczewek Add-On odbywa się na podstawie specjalnego protokołu kalkulacyjnego przesyłanego przez firmę Consultronix.
 
Główne wskazania do stosowania tej soczewki to:                                                             
  • Wady refrakcji po wcześniej wykonanej operacji zaćmy, które mogą powstać na skutek błędnej kalkulacji soczewki lub pomyłki w trakcie wybierania soczewki. Jeśli błąd refrakcji jest na tyle duży, że utrudnia normalne funkcjonowanie pacjentowi, mamy w zasadzie następujące możliwości korekcji: okulary – nie zawsze są w stanie zniwelować różnowzroczność, soczewkę kontaktową, laserową korekcję wzroku oraz wymianę soczewki. Zabieg wymiany soczewki nie zawsze jest bezpieczny, zwłaszcza jeśli soczewka jest ściśle złączona z torebką soczewki -  dotyczy to przede wszystkim soczewek hydrofobowych, które dość szybko i mocno łączą się z torebką soczewki. Zastosowanie soczewki w technice Add-On wydaje się prostym i skutecznym rozwiązaniem w takich sytuacjach.
  • Wady refrakcji przed operacją zaćmy przekraczające możliwości korekcji dostępnymi powszechnie soczewkami wewnątrzgałkowymi – wówczas należy zaplanować zabieg jednoczasowo z założeniem dwóch soczewek, jednej do torebki i drugiej do rowka rzęskowego. 
  • Znacznego stopnia astygmatyzm po wcześniej wykonanej operacji zaćmy – wówczas należy wszczepić w technice Add-On soczewkę toryczną.
  • Chęć pozbycia się okularów do czytania przez pacjenta po wcześniej wykonanej operacji zaćmy z założeniem soczewek jednoogniskowych – wówczas należy wszczepić w technice Add-On soczewkę wieloogniskową.
Możliwe jest również zastosowanie soczewek wieloogniskowych, torycznych, korygujących wszystkie 3 wyżej wymienione sytuacje.
 
W następujących sytuacjach nie należy wszczepiać soczewek w technice Add-On:
- płytka komora przednia,
- jaskra z zamykającym kątem przesączania,
- rozległe, płaszczyznowe zrosty tylne tęczówki,
- uszkodzenia obwódki rzęskowej,
- po operacjach witrektomii z zastosowaniem oleju silikonowego.
 
przypadek



Ostatnio opublikowane artykuły w kategorii Okulistyka:

Nawigowana terapia laserowa z zastosowaniem systemu Navilas® 577s

Navilas® jest cyfrowym systemem przeznaczonym do nawigowanej laseroterapii siatkówki w oparciu o obraz dna oka. Laser w połączeniu z funduskamerą obrazuje zmiany chorobowe w plamce i na obwodzie siatkówki w czasie rzeczywistym.

Laser nanosekundowy 2RT™ w terapii AMD. Nowe kryterium kwalifikacji

Od około 3 lat dostępny jest na polskim rynku medycznym nanosekundowy laser 532 nm, przeznaczony i zarejestrowany do terapii odmładzającej siatkówkę (retinal rejuvenation therapy; w skrócie 2RT™), u pacjentów ze średniozaawansowanymi stadiami zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (age related macular degenaeration – AMD). To pierwsza i jak dotąd jedyna metoda wykorzystywana do terapii schorzenia w tym stadium zaawansowania. Zabieg laserem 2RT™ to terapia, wokół której toczy się dyskusja co do jej skuteczności, a jednocześnie i przede wszystkim terapia, z którą wiązane są nadzieje na zahamowanie postępu AMD do stadiów zaawansowanych.

Fiksacja transskleralna soczewek wewnątrzgałkowych techniką Yamane (double-needle technique)

Każdy z mikrochirurgów operujących zaćmę spotyka się w codziennej praktyce z pacjentami wymagającymi wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej w sytuacji braku wsparcia tylnej torebki (pierwotnie lub wtórnie). Najczęściej stosowane techniki operacyjne wykorzystują soczewki mocowane do tęczówki przy pomocy klipsów, soczewki do podszycia do twardówki oraz coraz rzadziej stosowane soczewki przedniokomorowe. Wprowadzona przez Shin Yamane w 2017 roku metoda fiksacji soczewki przeztwardówkowo, wydaje się mieć przewagę nad wcześniej stosowanymi rozwiązaniami. Wykorzystuje ona niskotemperaturową diatermię do zabezpieczenia haptenów w obrębie tunelu twardówkowego. Wymienione wyżej, standardowe metody, mogą przyczyniać się do redukcji komórek śródbłonka rogówki, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, powstawania obwodowych zrostów przedniokomorowych czy, jak w przypadku soczewek podszywanych, do mechanicznego uszkodzenia szwów i przemieszczenia soczewki do komory ciała szklistego. Dodatkową zaletą techniki Yamane jest łatwa dostępność soczewek wewnątrzgałkowych, ponieważ wykorzystuje ona standardowe soczewki trzyczęściowe, które są obecne na większości bloków operacyjnych.